دو رو

چه حس سنگینی ـه جایگزین شدن. وقتی به چیزی امیدوار میشی و ذهنت ـو واسه پذیرش و وارد شدن بهش آماده میکنی و یه باره میبینی اون قدر ـم خاص و کمیاب نبودی؛ خیلی ـم سخت نبود برات با اختلاف اندک مشابه پیدا کردن.

این که اون اتفاق چه قدر ارزشمند بوده مهم نیست، مهم این ـه که من مهم نبودم. یه موجود دم دستی که هروقت حس کردن یه جای خالی ممکنه براش باشه کلی پُرش کردن از امید و لحظهای که مورد دردسترس تری پیدا شد زیر پا ـشو خالی کردن.

خیلی زور داره توی رو ـت یه حرف بزنن، پشت سرت شرایط ـو برای حضور یکی دیگه محیا کنن؛ مخصوصا وقتی پر واضح ـه که داری برای رسیدن به اون موقعیت تلاش میکنی، در صورتی که به اندازه ی کافی کیفیت ها ـت رو ثابت کرده و نیازی به زور اضافی زدن نیست.

از این موضوع چند وقتی ـه که گذشته، اما هر بار که برام مرور میشه به همین حال میرسم؛ نفرت.

سروته نوشت: با تو نیستم مورچه ـم.